woensdag 14 september 2011

Relatie

De ander is er niet om jou gelukkig te maken.
De ander is er om samen met jou de eeuwige lemniscaat
te verkennen tussen autonomie en verbondenheid.
Tussen goed voor jezelf zorgen en goed voor de ander,
zodat jij niet te kort komt terwijl je de ander niet te kort doet.
Om samen te knoeien, te snoeien, te broeien.


Uiteindelijk is een relatie alleen met jezelf.
Uiteindelijk bestaat de ander niet zoals jij denkt dat hij is.
Of erger nog, zou moeten zijn.
Hij bestaat alleen als de spiegeling,
de herkenning van een aantal delen in jezelf.


Kijk eens wat je leuk vond in de ander toen je hem of haar ontmoette.
Het is precies datgene waar je zelf iets hebt te ontwikkelen, te ontdekken.

Het is de wet van de polarisatie,
van de tegengestelden, die elkaar aantrekken.
Daarom heb je ook de relatie.

Niet om harmonie met elkaar te hebben,
al is dat mooi meegenomen.


Relatie betekent letterlijk: op elkaar inwerken,
in verhouding tot elkaar staan.
Je verhouden met het stuk in de ander dat je bij hem of
haar hebt geleasd en dat je zelf,
op jouw eigen wijze hebt terug te nemen en te ontwikkelen.


Zo niet, dan wordt het stuk dat je eerst zo leuk vond in de ander,
precies de reden waarom je de ander weer wilt verlaten.

Een basiswet op aarde zegt: dat wat je geeft zul je ontvangen,
en omgekeerd, dat wat ik wil ontvangen heb ik eerst gegeven.


Durf ik te geven aan een ander wat mij ontbreekt?

(Deze tekst is niet van mezelf. Ik vond hem op het internet, zonder bronvermelding. Ik vind de tekst echter zo mooi dat ik hem toch wil plaatsen op mijn blog).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen